Toertocht Hoeksche Waard.

Met 12 enthousiastelingen waaronder een paar nieuwe gezichten vertrokken we afgelopen zondag vanaf sporthal Den Oert en reden vlotjes over de Spijkbrug, die zomaar dicht was, langs Hoogvliet. In tegenstelling tot de weersverwachting zag het er gelukkig droog uit met af en toe een lekker zonnetje. Prima dus! Door de ontwakende Rhoonse grienden langs de Oude Maas ging het netjes twee aan twee naar de Heinenoordtunnel.

Een paar van onze SBU klimspecialisten trokken de sprint aan in de fietsbuis en knalden via de tractorbuis de tunnel uit naar boven. Ze konden het niet laten. Geeft niets! Wie was het eerste boven? Even op de rest wachten en bovenaan linksaf naar Oud Beijerland. Hey wie zien we daar? Famile Blok sluit zich aan! Gezellig! Het werd al een beetje warmer. Lekker! Blauwe luchten houden wij van! Langs het Spui en de giga windmolens in aanbouw ging de route naar Goudswaard, het meest westelijk gelegen dorpje? Dat we in het boerenland reden was vooral dáár goed te voelen aan het trillen van de fietsen over de, aan het asphalt vastgekoekte, klei. Rondom ons uitgestrekte weilanden en bebouwde akkers en zicht op het water rondom het eiland. Op naar Numansdorp! Typische dijk- en polderwegen nodigden uit om vóór de wind het tempo als vanzelf behoorlijk op te schroeven. De captain van de dag moest dan ook regelmatig vooraan tot enige kalmte manen want af en toe ging het best wel (te) snel voor een toerrit. Als je de kracht hebt en het duurvermogen merk je het niet zo dat het hard gaat maar achterin moet er dan minstens 45 plus gereden worden om het bij te kunnen sloffen. Niet iedereen is dat gewend. Er was gelukkig volop wederzijds begrip dat we met elkaar op pad waren en dat het geen wedstrijd was, dus was dat geen enkel probleem. In Numansdorp aangekomen bogen we af naar het midden van het eiland richting Klaaswaal om daar rechtsaf te gaan naar de koffiestop bij “koffiepunt 40”.

Met de appelpunt in de mik weer op de fiets……brrrrrrr….toch even fris na zo’n stop. Paul moest op tijd thuis zijn en Roger “Bianchi” (Sledge)Hammers vergezelde hem naar huis. Het ging natuurlijk niet hard genoeg voor Roger maar hij heeft zich keurig ingehouden! Chappeau! Het volgende dorp was Strijensas en om daar te komen hebben we zelfs nog even buitendijks op het fietspad door de uiterwaard gereden. Even inhouden voor de schapen op het fietspad en jahoor gatver… schapenstront aan de fiets! Pffftt…wéér schoonmaken straks! Wat krijgen we nu? Een hek? Fietspad dicht! Die was tijdens de verkenningen wel open! Zal wel met de zondagsrust te maken hebben geloven wij….ff klunen over het uitgesleten paadje langs het hek en op naar ‘s Gravendeel. WTF!….Nog een hek!? Weer klunen maar dat mocht óók de pret niet dukken! Kijk maar naar de foto’s.

De stemming zat er goed in. Maar niet meer bij iedereen. Dave had het zwaar en Pa Jeffrey bleef gelukkig bij hem. Familie Lagendijk ging op eigen kracht verder. Goed gedaan Pa! Volgende keer weer gewoon mee hoor mannen! Puttershoek is het volgende kleine plaatsje waar we door komen en dan zitten we alweer vlak bij de tunnel. Vervolgens over de Essendijk via Rhoon en Poortugaal naar Hoogvliet en naar het eindpunt Spijkenisse. Het was een mooie niet al te lange tocht van zo’n 115 km geworden en we hebben weer genoten! Bedankt deelnemers! Het was weer reuze gezellig!

Notulist: Fred Kloppers.

Site by Alsjeblaft!