Bikespoint voor KiKa tocht – Leimuiden/Abcoude 200km.

Zondag 16 juni kreeg ik alleen Jordie zo gek om deze mooie tocht te verkennen. Voor de rest leek het op het zelfde verhaal toen ik (Korsten) deze winter geen slachtoffers kon vinden om deze prachtige route mede te verkennen. Blessures, studies, werk, en andere verplichtingen waren de boosdoeners. Waar ik van de winter nog zo stom was om het alleen te doen leek het mij handig om deze keer, met mijn topografisch geheugen van een visstick, toch wat meer mannen mee te krijgen.
Gelukkig had Jordie, Nash zover gekregen en waren we drie man sterk! Met voorrijden een hoop lol gehad (Nash ging bij Gouda naar huis en was dus een pussy, eind van de rit had hij evenveel km,s in de benen… toch blijf je een pussy Nash!) De mannen vonden het ook een mooie route.
Dus nu hadden we vier dikke pluspunten: de route was top, koffie en gebak bij Anne Moser, de rest van de tocht ook compleet verzorgt door Dennis en fietsen voor het goede doel KiKa! De laatste week voor de tocht even peilen bij Dennis hoeveel aanmeldingen hij heeft; “we gaan richting de 40 man” reageert hij. Ik was stomverbaasd omdat onze gewone tourritten meestal zo rond de 15 man zijn. Lichtelijk in paniek dacht ik beter de groep in tweeën te splitsen. Met Jordie en Gert-Jan overlegd: als er boven de 30 man klaarstaat dan begeleiden Nash en Jordie de A en Gert en ik de B. Twee groepen, ieder wat wils.
Zondag wat vroeger afgesproken met Dennis maar door wat reguliere Biesheuvelvertraging (zijn spullen zoeken etc.) En een iets verkeerde route naar Maaswijk (vissticktopograaf) kwamen we gewoon om 8 uur aankakken… we waren niet de enige want het pleintje was bevolkt met al 36 man! Nash had wat vrienden meegenomen en Jeroen had goed reclame gemaakt bij WMVR. Gezellige groep dus! Dennis begon gelijk met uitdelen! Vlaaien, gelletjes, koffie, thee; alles stond er! Kort overleg met Jor, de groep in 2. Ik stelde voor om twee groepen te maken maar uiteraard ging bijna iedereen bij de A groep staan. Prima karakter, dus met zijn allen weg!
Vanaf Bikespoint richting de Spijkenisserbrug daar haakte Johan, na wat klusjes op de boerderij afgemaakt te hebben, aan. Dóór richting de Beneluxtunnel, door de Zweth en bij Delft al de eerste lekke band. Albert was de pechvogel. De kopgroep bestond duidelijk uit hardrijders en er was hier al sprake over opsplitsing om de boel niet stuk te rijden. Na wat vakkundig bandenwisselwerk richting de Oude Leede om keihard langs mijn torentje te fietsen zodat Peter D hem óók gemist heeft. Onderweg dus een aantal keer gehoord ‘waar staat dat ding dan?!’ Peter, we zijn er écht langsgefietst.
Door naar Pijnacker, Nootdorp richting Stompwijk. Duidelijk was Jordie voorop! Het fietstunneltje onder de weg door was niet vergeten! Op naar de Heineken dan door richting Leimuiden en Uithoorn. De tel al kwijt geraakt van het aantal molentjes. De visstick die net een nieuwe Garmin had gekocht speciaal om deze rit niet verkeerd te rijden op kop… we mistten gelijk een fietsbruggetje en even omkeren dus. Dáár aan de overkant zag je toch duidelijk de 020 tempel staan. Toch even aan Jurgen gevraagd of het wel goed met hem ging.

Met voorrijden kwamen we op een karrespoor terecht terwijl je ook aan de overkant op de weg kan fietsen. Groene ophaalbrug in de gaten houden dus! Ik (Korsten) had het eens onthouden maar dat kreng stond open.. met heel het lint over het paadje! Het was er gezellig druk maar iedereen ging voor ons aan de kant: top! Eigenlijk horen deze paadjes ook bij een Hollandse toertocht.

Vanaf hier schrijft Jordie het verslag een stuk verder…

Vanaf het punt dat Thomas lek reed, gingen Fred en ik achter de snellere groep aan met het idee dat we die zo ingehaald zouden hebben. Mooi niet! Fred vond het na verloop van tijd té hard gaan met een snelheid dik boven de 40 en wachtte op de groep erna. Dus ging ik solo dóór. Dik 10 kilometer en ruim 40 gemiddeld verder had ik ze nog steeds niet ingehaald. Bij brug over de Ringvaart bij Leimuiden had ik het opgegeven want de brug stond open. Wat schetste mijn verbazing? De snelle groep stond ineens achter mij! De groep was ergens rechtdoor gereden. Ik kon dus nog wél met de snelle groep mee.

Vanaf dáár tot aan de stop die Dennis van Bikespoint had geregeld was het eigenlijk een koers en werd er stevig doorgereden. Bij de lunchstop hebben wij gewacht op de andere. Dit leek wel lang te duren trouwens. Er sloten nog een paar renners aan en we gingen weer op pad. Het was alleen van korte duur. Jürgen reed lek en die had niet alleen pech dat ie lek reed, maar óók nog eens pech dat ie de verkeerde binnenband bij zich had. Hij had een binnenband met kort ventiel bij zich en reed met hoge velgen dus dat ging niet. Ik had er wel eentje bij mij met een lang ventiel dus dat was opgelost, alleen werd er een beginnersfout gemaakt door de buitenband niet te controleren op scherpe punten en bij het oppompen was de binnenband óók direct lek; dom-dom-dom! Jeffrey offerde zijn binnenband én C02- patroon op en nu werd de buitenband wél gecontroleerd en de binnenband wederom vervangen. We spraken af om op 140km van de tocht te stoppen voor een pauze aangezien wij niet zouden stoppen bij Anne in Abcoude. Dat werd in het plaatstje Harmelen. Door het mooie weer zaten de terrassen nokkie vol. De Plus supermarkt bood uitkomst! Dáár werden wat boodschapjes gedaan na een kleine pitstop. Wij gingen weer verder maar de wind was nu aardig aangetrokken naar standje “volle bak tegen”. De groep draaide goed rond en iedereen deed zijn kopbeurt. Tot er weer iemand lek reed. Je raadt het al! Deze keer was het…. Jürgen! Na een kort oponthoud trokken wij weer verder. Deze keer hielp Paul hem en legde hij met een knipoog haarfijn uit wat voor een prutser het was met een bandje wisselen.

We hadden nog iets van 50 km te gaan en iedereen had het nu zwaar. We hadden nog wel de vaart er goed in maar dat ging niet meer van harte. Niet iedereen deed kopwerk meer maar er waren er toch nog een paar die het tempo goed hoog konden houden. Zeker door 1 persoon die het einde van de touretappe wilde zien dus die gaf goed gas. Bijna op het einde kwam het hoogste punt van de route; de gevreesde Van Brienenoordbrug. Nu kwamen de renners die de afgelopen 50 kilometer gespaard hadden naar voren om zo snel mogelijk boven te zijn, wat eigenlijk ongehoord is. Maar ja… dat is óók wielrennen; “eerst het bordje van een ander leeg eten en dan pas aan je eigen bord beginnen”. Ná de brug was het nog maar een klein stukje naar het eindpunt waar de Sponsor Bikespoint ons opwachtte met koude drank én Pizza. 

Vanaf hier vervolgt Korsten het verslag weer verder…Waar waren we gebleven?

Bij de Uithoornse roei- en kanovereniging had Dennis dus onze eerste stop klaargezet, en hoe! Voor iedereen een lunchpakket met een rijk gevulde sandwich, krentenbollen mét spijs, wat te drinken, fruit en snickers.

Ook stond er weer gebak! TOP verzorging dus! Na wat winegums in de mik dóór. De groep was hiervoor al opgesplitst en we besloten om zó verder te gaan. Onze groep ging wél naar Anne. Op naar Abcoude richting Fred’s collegaatje. Gert had even google maps geraadpleegd en we zaten zo bij haar op de koffie! Anne had ook haar best gedaan! Ze had appeltaart gebakken en verzorgde de koffie en cola.


Alweer een goed verzorgde stop! Fred overhandigde haar als dank een SBU fietsshirt. Dit kon ze goed waarderen en trok het gelijk aan.

Het paste haar prima en ze zag er goed gesoigneerd uit tijdens het uitdelen!
Daarna weer de fiets op richting Breukelen en naar Gouda om via Krimpen richting de Van Brienenoord te rijden. Bij Krimpen moest ik nog even lek rijden.

Nooit leuk met een groep natuurlijk maar zo snel mogelijk proberen te regelen. Gelukkig genoeg hulp! Twee patronen verder bleek dat ik thuis mijn ventiel niet goed had aangedraaid in het nieuwe bandje. Onze vrienden van de WMVR hadden een handig tooltje om dit op te lossen en een extra gaspatroontje! Dank hiervoor mannen! Gelukkig nog genoeg power om vlug de Van Brienenoord over te rijden. Dóór richting Barendrecht naar Hoogvliet. Hier rook Fred zijn huis en moest hij samen met Johan even gas geven. Er valt geen rem meer op te krijgen. Gelukkig vangt GertJan de rest op en komt iedereen thuis. Samen met Rob en Marco nog even dóór om onze hoofdsponsor Bikespoint te kunnen bedanken in Maaswijk bij zijn nieuwe winkel. Hier worden we weer goed ontvangen en krijgen gelijk een koud pilsje bij aankomst! Lekker!! De snelle jongens waren natuurlijk al uren binnen! en er druppelden nog wat mannen binnen en een paar minuten later bezorgde de buurman van Dennis heerlijke pizza’s.

Dat gaat er goed in na zo’n tocht! Ook aan de verzorging van de fiets wordt gedacht met een presentje. Na nog wat nagepraat te hebben stappen m’n buur en ik op de fiets naar huis.

Het was een mooie fietsdag met een superweertje, lekker eten en drinken, lekker fietsen en wát een geweldige opkomst voor een tocht van 200+ km! En wát een sponsor!
In totaal deze morgen € 635 voor KiKa in de pot gedoneerd SUPER!

Anne Mosor bedankt!, Dennis van den Hurk bedankt!
En Jordie, Nash en GertJan bedankt voor het begeleiden (én het lachen natuurlijk!!)

Notulisten: Korsten van der poel en Jordie Foort.

Site by Alsjeblaft!