Ronde van Abbenbroek – Sportklasse

aanwezige renners: Maurice de Keijzer, Marco Andeweg, Casper Bakker, Bryan Meijninger, Jerry de Graaf, Jeroen Vlag.

De Ronde van Abbenbroek is al wat jaren één van de hoogtepunten in het seizoen van SBU. Niet alleen voor de meeste sportklassers een soort van thuiswedstrijd te noemen, maar ook vanwege de koppeltijdrit die later op de dag door veel SBU’ers – sportklasse én basisleden – wordt gereden. SBU pakt groots uit door een tent neer te zetten langs het parcours, waar iedereen verzamelen kan en kan kijken naar de diverse koersen.
Ook helpen er heel wat SBU’ers die dag het evenement door het verkeer te begeleiden tijdens de Dikke Banden Race. Een genot om te zien: kleine knaapjes en dametjes, bloedfanatiek of juist niet, racend op loopfietsjes, driewielers, fietsjes met zijwieltjes en de wat grotere kids vaak al behoorlijk op tempo op mountainbikes. Het chagrijn van een enkele autobestuurder die geen zin heeft om eventjes te wachten neem je dan al snel voor lief.

’s Ochtends staat als eerste de sportklasse op het programma. Het startschot zal om 10 uur klinken. De meeste renners verzamelden zich zo rond 9 uur bij de tent. Het was wat fris, grijs en er viel wat regen die dag, zo ook tijdens de warming-up / parcoursverkenning. Tijdens het inrijden zag Jeroen dat de achterband van Marco zacht was. De verbaasde blik van Marco op de vraag van Jeroen: “Heb je bewust gekozen voor een lage spanning vandaag?” verraadde een lekke band en Marco haastte zich naar de tent voor een wissel waar ze bij Red Bull Racing nog wat van op zouden kunnen steken. Geholpen door pit-crew Korsten van der Poel en Edwin Biesheuvel-Looije ( lees: het overhoop gooien van alle rugzakken en zadeltasjes op zoek naar een binnenband ) verscheen Marco nog net op tijd achteraan het peloton wat al de jury aan het passeren was. Prettige bijkomstigheid was overigens dat de miezerregen was opgehouden. Het peloton van 68 man ging weg om de 12 rondes van ca. 4 km af te leggen. Behalve Jerry de Graaf; wat een pech! Bij de start de ketting van het high-tech blad af. Om nog specifieker te zijn: tússen het blad en pedaal. Gelukkig geholpen door een paar rappe vingers van wat toeschouwers kon hij de volgende ronde weer aanhaken.

Het parcours gaat voor het grootste gedeelte over een 60km/uur-weg en dus lekker breed. Dit maakt het veld ook breed, waardoor je goed in het peloton kan zitten, ondanks dat de snelheid regelmatig boven de 50km/uur komt. Na het eerste stuk openbare weg kwam echter het venijn van deze Ronde; Na een haakse bocht naar links vlogen we een soort geasfalteerd karrenspoor op. De rijders van de koppeltijdrit kennen dit stukje ook, die komen dan van de andere kant. De lokale bevolking kent dit als de Oudelandsedijk richting Gemeenlandsedijk. Daar moest een breed veld de helft smaller worden en ging het vaak maar net goed. De tegenwind op dat laatste stukje maakte dit gedeelte iedere ronde spannend en rommelig. Veel renners zochten hier naar het beste plekje en dat ging regelmatig ten koste van een ander. Een paar gingen de berm in en konden nét aan op de fiets blijven zitten.

De lastige bocht en versmallingDe lastige bocht en versmalling

De eerste rondes gingen rond in zo’n 46 km/uur gemiddeld en Maurice en Jerry zaten goed voorin mee te doen. Niet ver daarachter reden Bryan en Marco. Casper wéér daarachter en in de staart zat Jeroen. Casper en Jeroen probeerden na een paar rondes de kat uit de boom gekeken te hebben, richting Marco en Bryan op te schuiven en een paar rondes lang zaten de mannen niet ver van elkaar in het veld.
In zijn nopjes dat hij voor de verandering bij kon blijven, ging Jeroen op zoek naar de gaten om nog verder op te schuiven, maar schoot daar niet veel mee op. Het smalle stukje in het laatste gedeelte verloor hij vaak de plekjes die hij daarvoor had gesprokkeld, dus dat moest anders.


Peloton op de brede wegPeloton op de brede weg

Voorin was er ook een felle strijd gaande. Doordat er niet echt een kopgroep los kon komen, ging het er heftig aan toe. Veel strijd en demarrage-pogingen, opgevolgd door achtervolgingen en inrekeningen. Maurice heeft de hele koers lang moeten knokken voor zijn plek in de top-10 en ook Jerry beet van zich af door te blijven trappen en zijn plekje niet af te geven.

Peloton op het smalle stukPeloton op het smalle stuk

De strijd ging de hele koers zo door en in de finale, de voorlaatste ronde, ging het dan toch spectaculair mis voor Marco. In het gedrang om het gunstigste plekje uit de wind werd hij door een andere renner van het smalle asfalt gedrukt en kon hij een paal en een soort van postbus niet ontwijken. Jeroen reed daar schuin achter en dacht aan het geluid te horen dat er iemand een kliko aan het omhelzen was. “Was dat nou Marco?!”, werd er geroepen en inderdaad. Marco was niet meer te bekennen. Stoppen of niet? Een kliko, misschien wel pijnlijk maar gelukkig geen muur. Doorrijden dan maar, want hier en nu op de rem was ook geen goed idee met nog 20 man achter je.

Casper zat goed gepositioneerdCasper zat goed gepositioneerd

De laatste ronde ging in en het werd door het hele veld heen nóg rommeliger. Iedereen rook kans en probeerde vooraan te komen. Toch wel een beetje behoedzaam besloot Jeroen geen risico’s meer te nemen. Deze ronde uitrijden was al een doelstelling op zich. Tot zijn verbazing zat Marco in de laatste 1,5 kilometer weer naast hem, met een paar schaafwonden, kapotte kleding, overal gras en zelfs een bloedend oor. Wat een bikkel, meteen weer op de fiets gestapt en terug gebracht door de bezemwagen ( 48 per uur geklokt op het rondje). Onze Bruce Willis ging gewoon door en reed de koers verder keurig uit.

Maurice was constant voorin te vindenMaurice was constant voorin te vinden

Maurice reed in de voorlaatste ronde nog op de zevende plaats, maar liet de eindsprint voor wat het was. Zo waren er meerdere die het lieten gaan. Het risico was groot en omdat er voor veel renners nog een koppeltijdrit op de planning stond, was een valpartij nou niet bepaald gewenst. Uiteindelijk kwamen Maurice, Bryan en Jerry achter elkaar over de streep op plek 26, 27 en 28. Casper even later op 49 en daarachter Jeroen op 53. Marco, ondanks dat hij zelf dacht laatste te zijn, kwam als één na laatste over de streep en was er zo’n 45km/uur gemiddeld gekoerst.

Maurice in de kopgroepMaurice in de kopgroep

Toch maar eerst even met Marco naar de EHBO-post. En ja hoor, dat oor moest gehecht worden bij de huisartsenpost. Gelukkig verder geen last of pijn, en was de fiets ook nog heel. Op naar huis om nog even snel te eten en om te kleden voor de Dikke Banden Race en/of koppeltijdrit, maar pas nadat je 10 minuten lang je spulletjes weer bij elkaar moest zoeken. Geeft niet, was voor een goed doel: Je maat had een binnenband nodig en hoe groot zou de kans nu zijn dat je zelf nog lek reed onderweg naar huis… Juist!

Onze Bruce Willis, niet kapot te krijgen.Onze Bruce Willis, niet kapot te krijgen.

Met dank aan: Jaap van dijk fotografie voor de vereeuwiging van onze helden tijdens Abbenbroek. De opvolgende koers was die van Barendrecht op 20-07-2019 en de dag erna vond de Zomoco plaats op de baan van RWC Ahoy. Voor velen één van de favorieten. Deze week, op woensdag de Paardenmarktronde van Alblasserdam, waar ook weer basisleden aan kunnen meedoen.

Notulist: Jeroen Vlag.

Download De lastige bocht en versmalling
Site by Alsjeblaft!